Botten voeren aan je hond

Rauwe vleesbotten zijn een belangrijk onderdeel van veel BARF- en NRV-menu’s. Ze leveren onder meer calcium en fosfor, geven een hond iets om actief op te kauwen en passen binnen een natuurlijke manier van voeren.

Het uitgangspunt is niet zomaar ieder bot geven, maar een passend rauw vleesbot kiezen: voldoende bevleesd, eetbaar, niet extreem hard en afgestemd op het formaat, de ervaring en het kauwgedrag van de hond.

Waarom rauwe vleesbotten voeren?

Binnen een goed samengesteld rauw menu hebben vleesbotten meerdere functies:

• ze leveren calcium en fosfor als onderdeel van het totale menu;
• het vlees rond het bot levert dierlijke voedingsstoffen en maakt het bot beter passend binnen de maaltijd;
• kauwen, trekken en scheuren sluiten aan bij natuurlijk eet- en kauwgedrag;
• het kauwen kan mechanisch bijdragen aan een schoner gebit;
• een geschikt vleesbot kan zorgen voor bezigheid en mentale ontspanning.

Een vleesbot is geen volledige maaltijd op zichzelf. De juiste hoeveelheid hangt af van de rest van het menu, het soort bot en de individuele hond.

Wat is een geschikt rauw vleesbot?

Een geschikt vleesbot is rauw, voldoende bevleesd en bedoeld om daadwerkelijk te worden gegeten. Het gaat dus niet om een kaal, keihard bot waarop een hond alleen langdurig kan knagen.

Zachtere, eetbare botten van kleinere dieren worden doorgaans gebruikt om een hond kennis te laten maken met vleesbotten. Voorbeelden zijn, afhankelijk van formaat en ervaring:

• nekken;
• vleugels;
• ribstukken;
• karkassen;
• bouten of andere bevleesde delen.

Niet ieder voorbeeld is automatisch geschikt voor iedere hond. Een kleine hond, een rustige knager en een grote krachtige kauwer vragen ieder om een andere keuze.

Kies op formaat, hardheid en kauwgedrag

Het bot moet groot genoeg zijn om actief op te kauwen en mag niet gemakkelijk in zijn geheel kunnen worden doorgeslikt. Tegelijk moet het niet zo hard zijn dat de hond met veel kracht probeert het bot te kraken.

Let vooral op de manier waarop jouw hond eet:

• Rustige knager: neemt de tijd, schraapt en kauwt geleidelijk.
• Schrokker: probeert snel grote stukken door te slikken.
• Krachtige kauwer: zet direct veel kaakkracht en probeert botten hard te breken.
• Onervaren hond: moet nog leren hoe hij met een vleesbot omgaat.

Kies bij een onervaren of gehaaste hond eerst een zachter en ruim bemeten product. Een hond die ondanks toezicht grote stukken blijft inslikken, is mogelijk beter af met gemalen bot binnen een compleet of zorgvuldig samengesteld menu.

Vermijd extreem harde en dragende botten

De dragende botten van grote dieren zijn zeer hard. Denk aan grote pijpbeenderen, knieschijven, poten en vergelijkbare botten die het lichaamsgewicht hebben gedragen. Deze zijn niet geschikt als eetbaar vleesbot en kunnen bij krachtig kauwen tanden beschadigen.

Ook grote kale mergpijpen zijn geen gelijkwaardig alternatief voor een zacht, bevleesd en eetbaar vleesbot. Dat een hond er graag op kauwt, betekent niet automatisch dat de hardheid bij zijn gebit past.

Altijd rauw, niet gekookt of gerookt

Vleesbotten worden rauw gevoerd. Geef geen gekookte, gebakken, gegrilde of gerookte botten. Door verhitting verandert de structuur en kunnen botten brozer worden of in scherpe stukken breken.

Gedroogde botten en zeer harde gedroogde kauwproducten moeten eveneens worden onderscheiden van verse rauwe vleesbotten. Vooral grote, harde gedroogde botten zijn geen product waarmee een hond een rauw menu hoort aan te vullen.

Zo introduceer je vleesbotten

Begin rustig wanneer je hond nog geen ervaring heeft met rauwe vleesbotten:

1. Kies een zacht, bevleesd en passend groot product.
2. Geef in het begin een beperkte hoeveelheid.
3. Blijf erbij en observeer hoe de hond kauwt en slikt.
4. Controleer de ontlasting in de dagen erna.
5. Bouw pas verder op wanneer het product rustig wordt gegeten en goed wordt verwerkt.

Bij een overstap van brok of een andere voeding naar rauw kan het praktisch zijn om een nieuw vleesbot eerst als afzonderlijk onderdeel te introduceren. Zo kun je beter beoordelen hoe de hond erop reageert. Dit is een praktische observatiemethode en geen absolute regel dat brok en vleesbot nooit binnen hetzelfde voedingspatroon zouden kunnen voorkomen.

Geef vleesbotten altijd onder toezicht

Blijf aanwezig zolang de hond met het vleesbot bezig is. Let op:

• grote stukken die worden afgebroken;
• pogingen om het product in zijn geheel door te slikken;
• zeer krachtig of gehaast kauwen;
• een bot dat tussen de kiezen vast komt te zitten;
• een restant dat klein genoeg wordt om ineens door te slikken.

Neem een te klein geworden restant rustig weg. Houd rekening met voer- of bezitverdediging: probeer een bot niet onverwacht uit de bek te trekken bij een hond die daar gespannen op reageert.

Kijk ook naar de ontlasting

De ontlasting geeft praktische informatie over de verhouding van het menu.

• Zeer harde, droge of wit-kruimelige ontlasting: kan erop wijzen dat de hoeveelheid bot te hoog is.
• Persen of moeite met ontlasten: stop met extra bot en beoordeel het menu opnieuw.
• Slappe ontlasting: kan verschillende oorzaken hebben en betekent niet automatisch dat er meer bot nodig is.
• Zichtbaar grote, harde botstukken: kies voortaan een zachter product of een andere vorm.

Pas niet alleen één maaltijd aan, maar kijk naar het volledige menu over meerdere dagen.

Hygiënisch werken met rauwe vleesbotten

• Ontdooi het product afgedekt in de koelkast.
• Was handen na contact met rauw vlees en bot.
• Reinig messen, schalen en oppervlakken direct na gebruik.
• Laat resten niet langdurig bij kamertemperatuur liggen.
• Reinig de voerplek nadat het product is weggehaald.

In huishoudens met jonge kinderen, zwangeren, kwetsbare ouderen of mensen met een sterk verminderde weerstand is extra zorgvuldige hygiëne nodig.

Wanneer extra voorzichtig zijn?

Overleg met een dierenarts of kies een andere vorm van calcium en bot wanneer de hond:

• beschadigde, sterk versleten of eerder gebroken tanden heeft;
• problemen heeft met kauwen of slikken;
• eerder een verstopping of operatie aan maag of darmen heeft gehad;
• regelmatig last heeft van ernstige obstipatie of andere maag-darmproblemen;
• een aandoening heeft waarvoor de voeding nauwkeurig moet worden afgestemd;
• na het eten van een bot duidelijke pijn of aanhoudende klachten krijgt.

De natuurlijke weg blijft het uitgangspunt. Reguliere diergeneeskunde wordt ingeschakeld wanneer de gezondheid of veiligheid van de hond daarom vraagt.

Wanneer direct contact opnemen met een dierenarts?

Neem direct contact op wanneer de hond:

• benauwd is, blijft kokhalzen of lijkt te stikken;
• een groot of scherp stuk heeft ingeslikt en klachten krijgt;
• herhaaldelijk braakt;
• duidelijk buikpijn heeft of opvallend sloom wordt;
• bloed uit de bek, in braaksel of in de ontlasting heeft;
• blijft persen maar geen ontlasting produceert;
• plotseling anders kauwt of een tand lijkt te hebben beschadigd.

Laat een hond niet zelf braken na het inslikken van een bot, tenzij een dierenarts dit uitdrukkelijk adviseert.

Pups en calcium

Bij groeiende pups moet de verhouding tussen calcium, fosfor, energie en andere voedingsstoffen in het volledige menu kloppen. Voeg daarom niet willekeurig extra bot toe.

Lees meer op onze pagina over puppy’s en calcium.

Veelgestelde vragen

Zijn rauwe vleesbotten hetzelfde als grote kauwbotten?
Nee. Een rauw vleesbot is een bevleesd en eetbaar onderdeel van het menu. Grote, kale en zeer harde botten worden vooral gebruikt om op te knagen en brengen andere risico’s mee.

Mag een hond die brok eet ook een rauw vleesbot krijgen?
Dat kan, maar introduceer een nieuw product rustig en bij voorkeur afzonderlijk. Zo kun je goed beoordelen hoe de hond het eet en verwerkt.

Reinigen vleesbotten het gebit?
Kauwen, scheuren en trekken kan mechanisch bijdragen aan een schoner gebit. Het vervangt geen controle van tanden en tandvlees, zeker niet wanneer een hond pijn, beschadigde tanden of veel tandsteen heeft.

Wat als mijn hond grote stukken doorslikt?
Stop met dat product en kies een groter, zachter of anders gevormd vleesbot. Wanneer de hond structureel niet kauwt, kan gemalen bot een beter passende optie zijn.

Hoe weet ik of mijn hond te veel bot krijgt?
Zeer harde, droge, lichte of kruimelige ontlasting en moeite met ontlasten zijn signalen om de hoeveelheid bot binnen het totale menu opnieuw te beoordelen.