Wat zegt de kleur van de ontlasting bij je hond?

De ontlasting is je beste dagelijkse graadmeter. Niet alleen de vorm, ook de kleur vertelt iets. Gezonde ontlasting is chocoladebruin en stevig gevormd. Wijkt de kleur af, dan is dat vaak onschuldig, maar soms een signaal om serieus te nemen. Hieronder per kleur wat je kunt verwachten.

Bloed: twee soorten, twee verhalen

Helderrood bloed op of in de ontlasting komt meestal van lager in het spijsverteringskanaal, vaak door persen of een lichte irritatie. Zie je het een keer, in een kleine hoeveelheid, en gedraagt je hond zich verder normaal, dan mag je het even aankijken. Blijft het terugkomen of is het veel, ga dan naar de dierenarts.

Zwarte, teerachtige ontlasting is een ander verhaal. Dat wijst op bloed dat al een tijd in het maag-darmkanaal heeft gezeten, dus hoger van oorsprong. Dit is geen afwachten. Zie je dit, bel dan meteen de dierenarts.

Geel of oranje

Dit ontstaat meestal doordat het voedsel te snel door het lichaam gaat, bijvoorbeeld door stress, een voerwissel of een lichte irritatie. De bruine kleur, die van de gal komt, heeft dan nog niet de kans gehad zich te vormen. Gebeurt dit één keer en is je hond verder fit, dan hoeft dat niets te betekenen. Houdt het langer dan een dag of twee aan, of komt er iets anders bij zoals lusteloosheid, laat het dan nakijken. Aanhoudend geel kan wijzen op de lever, de galblaas of de alvleesklier.

Groen

Groen heeft meerdere mogelijke oorzaken, en niet allemaal even onschuldig. Gras, een groene traktatie of kleurstof in het voer kan de ontlasting tijdelijk groen kleuren, en dat is meestal niets om je zorgen over te maken. Groen ontstaat ook via hetzelfde mechanisme als geel: gal is van nature groengeel, en bij een snelle darmpassage krijgt die kleur niet de tijd om volledig om te zetten naar bruin.

Groene ontlasting kan daarnaast wijzen op een parasiet zoals giardia, vooral als de ontlasting er ook waterig, stinkend of slijmerig bij ligt, of als je hond er slecht bij eet of vermagert. Houdt het aan of komt het terug, laat het dan onderzoeken.

Aanhoudend of steeds terugkerend groen, zonder duidelijke aanleiding zoals gras, kan wijzen op de galblaas, de lever, of een chronische darmaandoening. Laat dat dan controleren.

Wit, stopverfachtig of grijs

Deze kleuren hebben twee heel verschillende, veelvoorkomende oorzaken, en het is goed om ze uit elkaar te houden.

Blijft de ontlasting wit of stopverfachtig ondanks dat je het bot hebt bijgesteld, of voer je geen bot-bevattend rauw dieet, dan kan er meer aan de hand zijn dan alleen te veel bot. Bepaalde rassen, waaronder de Duitse herder, hebben aanleg voor exocriene pancreasinsufficiëntie, kortweg EPI: de alvleesklier maakt dan te weinig spijsverteringsenzymen aan, waardoor vet niet goed wordt opgenomen. Dat geeft vaak bleke tot stopverfachtige, omvangrijke en sterk ruikende ontlasting, soms terwijl de hond juist goed blijft eten en toch afvalt. Laat dit nakijken als het aanhoudt, zeker bij een ras met aanleg ervoor.

Grijs met een vettig, glimmend laagje is een ander signaal en wijst op een vetvertering die niet goed loopt, vaak gerelateerd aan de alvleesklier of de gal. Dit is een serieuzer signaal, zeker in combinatie met gewichtsverlies. Ga hiermee naar de dierenarts.

Slijm

Een klein beetje slijm, helder tot lichtgeel, is normaal. De darm maakt dat zelf aan ter bescherming. Veel slijm, of slijm dat aanhoudt, wijst op irritatie van de darm en is een reden om het te laten bekijken.

Meer over de stoelgang, waaronder wat te doen bij harde of dunne ontlasting, lees je op onze hoofdpagina over hondenvoeding.